Στίχοι

new age.
Holes in the eyes,
air inside,
there is no sight,
only black sings.
Your new life just began.

one step forward the body,
backward the memories run,
seems you deny what you were,
but your past is etched on your mind.
seems you've forgotten what you want.
seems you've forgotten what you need.
but still feel high??

don't be wasted,
don't turn back,
don't regret what you have done.
every choice was to be made,
even if it hurts you so.
there is nothing you can to do to change,
just accept and embrace.

many may will follow you,
many will try to harm you,
all these smiling faces you knew
are now the knives that stabbed you.

don't forget, don't excuse,
who said that they will change?
just ignore all the shit that came up to your way!

you now can't be captured,
you cannot ever stop
hiding on the runways
makes you feel small.

no soul, no emotion,
no heart, no pain.
stepping front, stay cold.
Your new life just began.

overload.
Ζάλη, παραζάλη,
το μυαλό μου γυρίζει πάλι
και τρελαίνομαι , δε σκέφτομαι,
το μυαλό μου νιώθω να φλέγεται.
Παρεκτρέπομαι, δε λογίζομαι,
οι σκέψεις μου δεν ορίζονται.
Λογικό - παράλογο εμπλέκονται,
συναισθήματα περιπλέκονται.

Αφήνομαι, δεν αντιστέκομαι
όλα τρέχουν, θολώνουν και χάνομαι,
στων ματιών σου το βλέμμα βυθίζομαι,
στο άγγιμα σου εξτασιάζομαι,
μεθώ στου κορμιού σου άρρωμα,
καιγομαί στης φωνής σου το άκουσμα
και αναρωτιέμαι τι μου συμβαίνει.

Γύρω μου σκοτάδι απλώνεται
δεν αναπνέω, ζαλίζομαι, δεν ελέγχομαι
σκοτώνομαι, ανασταίνομαι
προσπαθώ να περπατήσω, σηκώνομαι
έχει μουδιάσει όλη η ψυχή μου,
παγώνει κάθε ανάμνησή μου,
κενό κατακλίζει το σώμα μου,
χάνω τον κόσμο κάτω απ' τα πόδια μου.

Βγαίνω έξω θαρρώ πως λυτρώνομαι,
αέρα νιώθω και λέω πως σώζομαι,
στο μυαλό μου μονάχα μια μελωδία
ακολουθεί τη σιωπή μου, ηρεμία.

περί αγάπης.
Η αγάπη είναι καταστροφική.
Σκοτώνει τα πάντα.
Τον ύπνο, την ησυχία, τη σκέψη.
Η αγάπη αναστατώνει.
Το μυαλό, την καρδιά, το στομάχι.
Η αγάπη παγιδεύει τα όνειρα.
Η αγάπη σε απομονώνει απο φίλους και οικογένεια.
Η αγάπη μπορεί να είναι αυτοκαταστροφική όταν δεν εκφράζεται.
Σου τρώει τα σωθικά, σου καίει τη λογική.
Η αγάπη είναι ναρκωτικό.
Υπνοτίζει, εθίζει, υποφέρεις αν δεν την έχεις και πάντα θέλεις κιάλλο. Στο τέλος σε κάνει δυστυχισμένο.