Δύο όψεις.

Όλοι γνωρίζετε το "παράπονο" του ελύτη, ιδίως δε την τελευταία στροφή:

Όσο κι αν κανείς προσέχει

όσο κι αν το κυνηγά,

πάντα πάντα θα 'ναι αργά,

δεύτερη ζωή δεν έχει.

 Σε ελεύθερη απόδοση θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως : ό,τι και να διαλέξουμε να κάνουμε στη ζωή μας, όποιες αποφάσεις και εαν πάρουμε, όσο και προσέκτικά δράσουμε πάντα θα υπάρχει ο φόβος και το πιθανό λάθος. Και καθώς δεν  υπάρχει πισωγύρισμα ή δεύτερη ζωή (όπως λέει ο ποιητής) πάντα θα ελοχεύει η αμφιβολία και και πιθανόν οι τύψεις για κάτι που κάναμε είτε για κάτι που δεν κάναμε!

Ωστόσο, το νόμισμα έχει δύο όψεις. Ο χρόνος μπορεί πράγματι να είναι μη αναστρέψιμος, αλλά γιατί να μην δείτε το ποτήρι μισογεμάτο; Γιατί να μην πείτε ότι : Κάθε επιλογή είναι η σωστή επιλογη; Πως οτιδήποτε θα μπορούσε να είναι διαφορετικό, και θα είχε ακριβώς την ίδια σημασία. Τουλάχιστον για την ανθρωπότητα! Τί τους νοιάζει εάν πήγες να μείνεις σε ένα εξωτικό νήσι ή στο ορεινό χωριό σου; Εάν διάλεξες να πάρεις αυτοκίνητο ή μηχανάκι; Εάν έγινες τσαγκάρης ή μάγειρας; Απολύτως τίποτα. Βέβαια νοιάζει εσάς, αλλά είναι μια καλή οπτική γωνία για όσους σκέφτονται υπερβολικά τί θα πουν οι άλλοι και βασίζουν τις αποφάσεις τους σε τρίτους.